Oryginalny artykuł ESNF · · Publikacja oryginalnego badania: 14 lutego 2012
Więcej sprintów, wyższe skoki: jak napój energetyczny wpłynął na piłkarzy w eksperymencie w Madrycie
W badaniu w Madrycie dziewiętnastu półprofesjonalnych piłkarzy wykonało testy i rozegrało symulowany mecz po napoju energetycznym bez cukru lub kontrolnym napoju bez kofeiny. Po napoju energetycznym średnio skakali wyżej, szybciej wykonywali powtarzane sprinty i więcej biegali z wysoką intensywnością. Małe badanie testowało jeden konkretny produkt i dawkę kofeiny dostosowaną do masy ciała.
Badanie Juana Del Coso i współpracowników ukazało się w PLOS ONE w 2012. Przeprowadzili je badacze z Uniwersytetu Camilo José Cela w Madrycie, Uniwersytetu Castilla-La Mancha, hiszpańskiego laboratorium antydopingowego i Uniwersytetu w Granadzie. Przeanalizowano dane 19 półprofesjonalnych zawodników z pola jednej drużyny, o średnim wieku 21. [1]
Jak przeprowadzono eksperyment?
Zawodnicy uczestniczyli w dwóch sesjach w odstępie tygodnia. Przed jedną spożyli napój energetyczny bez cukru, a przed drugą tę samą objętość bezkofeinowej Pepsi bez cukru. Ilość napoju energetycznego dostosowano tak, aby dostarczała 3 mg kofeiny na kilogram masy ciała. Było to średnio 630 ml napoju. Godzinę później wykonali test skoku, test powtarzanych sprintów i symulowany mecz w składach po 11 zawodników obejmujący dwie połowy po 40 minut. [1]
Badanie miało randomizowany schemat naprzemienny: każdy zawodnik wypróbował oba napoje, stanowiąc tym samym własną kontrolę. Uczestnicy i badacze otrzymywali zakodowane napoje. Autorzy zaznaczyli jednak, że smaki nieznacznie się różniły, więc nie można było całkowicie wykluczyć rozpoznania napoju.
Które aspekty sprawności uległy poprawie?
| Pomiar | Po napoju kontrolnym | Po napoju energetycznym |
|---|---|---|
| Średnia wysokość skoków podczas 15-sekundowej serii | 34.7 cm | 35.8 cm |
| Średnia maksymalnych prędkości w siedmiu sprintach na 30 metrów | 25.6 km/h | 26.3 km/h |
| Całkowity dystans pokonany podczas symulowanego meczu | 7,352 m | 7,782 m |
| Dystans pokonany z prędkością powyżej 13 km/h | 1,205 m | 1,436 m |
| Liczba sprintów podczas meczu | 24 | 30 |
W badaniu wszystkie pięć różnic pokazanych w tabeli opisano jako statystycznie istotne (p < 0.05). Podczas meczu bieg powyżej 18 km/h klasyfikowano jako sprint. W teście powtarzanych sprintów uśredniono maksymalne prędkości, więc 26.3 km/h nie jest średnią prędkością na całych odcinkach 30 metrów. [1]
Wysokość skoku i bieg o wysokiej intensywności są ważnymi zdolnościami fizycznymi w piłce nożnej. Eksperyment nie mierzył jednak, czy zawodnicy zdobywali więcej bramek, podawali celniej lub lepiej grali głową. Takie korzyści techniczne lub meczowe byłyby wnioskowaniem, a nie bezpośrednio zaobserwowanymi wynikami badania.
Co wiemy o roli składników?
Oba napoje były bez cukru, więc spożycie cukru z napoju energetycznego nie wyjaśnia poprawy. Napoje różniły się jednak nie tylko zawartością kofeiny: kontrola nie zawierała pełnego połączenia składników napoju energetycznego. Eksperyment pokazuje więc różnicę między badanym napojem energetycznym a kontrolnym bez oddzielenia działania kofeiny od pozostałych składników. [1]
Dawka badawcza nie jest zaleceniem spożycia
Średnia masa ciała uczestników wynosiła 67 kg; przy tej masie dawka 3 mg/kg masy ciała odpowiada około 201 mg kofeiny. Dawki indywidualne różniły się, ponieważ dostosowano je do masy ciała. Dlatego 3 mg/kg masy ciała nie oznacza takiej samej ilości kofeiny dla każdej osoby dorosłej i nie jest automatycznie równoważne jednorazowej wartości referencyjnej 200 mg.
Według EFSA jednorazowe spożycie kofeiny do 200 mg nie budzi obaw dotyczących bezpieczeństwa u zdrowych dorosłych, również przed intensywnym wysiłkiem w normalnych warunkach otoczenia. Dotyczy to wszystkich źródeł kofeiny łącznie. Korzyść wydolnościowa stwierdzona w eksperymencie sportowym nie uzasadnia przekraczania wartości referencyjnej. [2]
Częstość akcji serca i szacowane tempo pocenia się nie różniły się istotnie między dwiema sesjami. Jest to wynik dotyczący kilku mierzonych parametrów fizjologicznych, a nie dowód kompleksowego lub długoterminowego bezpieczeństwa. Uczestnikami byli młodzi, wytrenowani mężczyźni, którzy zwykle spożywali stosunkowo mało kofeiny; inne grupy mogą reagować inaczej. Autorzy nie zgłosili finansowania ani wsparcia i zadeklarowali brak konfliktów interesów. [1]
Wydawca i redakcja: ESNF, organizacja branżowa. Ten artykuł to przystępne podsumowanie przywołanych badań i oceny EFSA.
Źródła
- Del Coso, J. et al. (2012): Effects of a Caffeine-Containing Energy Drink on Simulated Soccer Performance. PLOS ONE, 7(2), e31380. DOI: 10.1371/journal.pone.0031380. Pełny tekst w otwartym dostępie.
- Panel EFSA NDA (2015): Scientific Opinion on the safety of caffeine. EFSA Journal, 13(5), 4102. DOI: 10.2903/j.efsa.2015.4102. Podsumowanie EFSA.
Oryginalny artykuł ESNF · Angielskie tłumaczenie redakcyjne ESNF.
