Oorspronkelijk artikel van de EVFD · · Oorspronkelijke studie gepubliceerd: 14 februari 2012
Meer sprints, hogere sprongen: hoe een energiedrank voetballers beïnvloedde in een experiment in Madrid
In een Madrileens onderzoek deden negentien semiprofessionele voetballers tests en speelden ze een gesimuleerde wedstrijd na een suikervrije energiedrank of een cafeïnevrije controledrank. Na de energiedrank sprongen ze gemiddeld hoger, waren ze sneller bij herhaalde sprints en liepen ze meer met hoge intensiteit. Het kleine onderzoek testte één specifiek product en een aan het lichaamsgewicht aangepaste cafeïnedosis.
De studie van Juan Del Coso en collega’s verscheen in PLOS ONE in 2012. Het is uitgevoerd door onderzoekers van Camilo José Cela University in Madrid, de Universiteit van Castilla-La Mancha, het Spaanse antidopinglaboratorium en de Universiteit van Granada. Ze analyseerden gegevens van 19 semiprofessionele veldspelers uit één team met een gemiddelde leeftijd van 21. [1]
Hoe werd het experiment uitgevoerd?
De spelers namen deel aan twee sessies met een week ertussen. Vóór de ene sessie dronken ze een suikervrije energiedrank; vóór de andere hetzelfde volume cafeïnevrije, suikervrije Pepsi. De hoeveelheid energiedrank werd aangepast om 3 mg cafeïne per kilogram lichaamsgewicht te geven. Dit was gemiddeld 630 ml drank. Een uur later deden ze een sprongtest, een herhaalde sprinttest en een gesimuleerde wedstrijd met 11 spelers per team, bestaande uit twee helften van 40 minuten. [1]
Het onderzoek gebruikte een gerandomiseerd crossoverontwerp: elke speler probeerde beide dranken en fungeerde zo ook als zijn eigen controle. Deelnemers en onderzoekers kregen gecodeerde dranken. De auteurs merkten echter op dat de smaken licht verschilden, zodat herkenning van de drank niet volledig kon worden uitgesloten.
Welke prestatieaspecten verbeterden?
| Meten | Na de controledrank | Na de energiedrank |
|---|---|---|
| Gemiddelde spronghoogte tijdens een reeks sprongen van 15 seconden | 34.7 cm | 35.8 cm |
| Gemiddelde van de pieksnelheden in zeven sprints van 30 meter | 25.6 km/h | 26.3 km/h |
| Totale afgelegde afstand tijdens de gesimuleerde wedstrijd | 7,352 m | 7,782 m |
| Afgelegde afstand bij snelheden boven 13 km/h | 1,205 m | 1,436 m |
| Aantal sprintacties tijdens de wedstrijd | 24 | 30 |
Het onderzoek rapporteerde alle vijf verschillen in de tabel als statistisch significant (p < 0.05). Tijdens de wedstrijd werd lopen boven 18 km/h als sprinten geclassificeerd. In de herhaalde sprinttest werden pieksnelheden gemiddeld, zodat 26.3 km/h niet de gemiddelde snelheid over de volledige lopen van 30 meter weergeeft. [1]
Spronghoogte en hardlopen met hoge intensiteit zijn belangrijke fysieke vaardigheden in voetbal. Het experiment mat echter niet of spelers meer doelpunten maakten, nauwkeuriger pasten of beter kopten. Zulke technische voordelen of voordelen voor wedstrijduitslagen zouden gevolgtrekkingen zijn, geen rechtstreeks waargenomen onderzoeksbevindingen.
Wat weten we over de rol van de ingrediënten?
Beide dranken waren suikervrij, dus suikerinname uit de energiedrank kan de verbetering niet verklaren. De dranken verschilden echter in meer dan alleen cafeïnegehalte: de controle bevatte niet de volledige ingrediëntencombinatie van de energiedrank. Het experiment toont dus het verschil tussen de geteste energiedrank en de controledrank, zonder de cafeïne-effecten van die van andere ingrediënten te scheiden. [1]
De studiedosis is geen consumptieaanbeveling
Het gemiddelde lichaamsgewicht van de deelnemers was 67 kg; bij dat gewicht komt een dosis van 3 mg/kg lichaamsgewicht overeen met ongeveer 201 mg cafeïne. Individuele doses verschilden omdat ze aan het lichaamsgewicht waren aangepast. Daarom is 3 mg/kg lichaamsgewicht niet voor elke volwassene dezelfde hoeveelheid cafeïne en is dit niet automatisch gelijk aan de referentiewaarde voor een enkelvoudige dosis van 200 mg.
Volgens EFSA geven enkelvoudige cafeïne-innames tot 200 mg geen aanleiding tot veiligheidszorgen bij gezonde volwassenen, ook vóór intensieve inspanning bij normale omgevingsomstandigheden. Dit geldt voor alle cafeïnebronnen samen. Het in het sportexperiment gevonden prestatievoordeel is geen reden om de referentiewaarde te overschrijden. [2]
Hartslag en geschatte zweetsnelheid verschilden niet significant tussen de twee sessies. Dit is een bevinding voor enkele gemeten fysiologische parameters, geen bewijs van algehele veiligheid of veiligheid op lange termijn. De deelnemers waren jonge, getrainde mannen die doorgaans relatief weinig cafeïne gebruikten; andere groepen kunnen anders reageren. De auteurs meldden geen financiering of ondersteuning en verklaarden geen belangenconflicten te hebben. [1]
Uitgever en redactie: EVFD, een brancheorganisatie. Dit artikel is een samenvatting in gewone taal van het aangehaalde onderzoek en de EFSA-beoordeling.
Bronnen
- Del Coso, J. et al. (2012): Effects of a Caffeine-Containing Energy Drink on Simulated Soccer Performance. PLOS ONE, 7(2), e31380. DOI: 10.1371/journal.pone.0031380. Vrij toegankelijke volledige tekst.
- EFSA NDA-panel (2015): Scientific Opinion on the safety of caffeine. EFSA Journal, 13(5), 4102. DOI: 10.2903/j.efsa.2015.4102. EFSA-samenvatting.
Oorspronkelijk artikel van de EVFD · Engelse redactionele vertaling door EVFD.
